Problemy skórne mogą być spowodowane glutenem

fot. Photogenica

Celiakia – trwała nietolerancja glutenu – może wywoływać zmiany skórne, a także zaostrzać objawy m.in. AZS czy łysienia plackowatego. Często jedyną drogą do poprawy stanu skóry jest wtedy przejście na dietę bezglutenową. Zanim jednak zdecydujesz się wyeliminować ten składnik, sprawdź, czy to rzeczywiście konieczne, wykonując prosty test DNA.

Celiakia to choroba autoimmunologiczna – organizm chorego atakuje sam siebie pod wpływem określonych czynników. Przy celiakii tym czynnikiem jest gluten, czyli białko zawarte w najpopularniejszych zbożach. Po jego spożyciu zanikają kosmki jelitowe, które odpowiadają za wchłanianie składników odżywczych. Zniszczona błona śluzowa jelit nie przyswaja prawidłowo wszelkich substancji, w tym witamin i minerałów, powodując niedożywienie i niedobory. W konsekwencji niemożliwe jest poprawne funkcjonowanie organizmu.

3 związki między problemami skórnymi a celiakią

Po pierwsze, wiele z chorób skórnych ma podłoże autoimmunologiczne – jak celiakia, a tego typu schorzenia często ze sobą współwystępują. Jeśli masz więc np. AZS, egzemę czy łysienie plackowate, istnieje duże prawdopodobieństwo, że występuje u ciebie też trwała nietolerancja glutenu.

Po drugie, zniszczone kosmki jelitowe uniemożliwiają prawidłowe wchłanianie witamin, minerałów i leków, co powoduje i zaostrza objawy skórne, a także nie pozwala na ich leczenie. Poprawa stanu skóry najczęściej jest możliwa dopiero po całkowitej eliminacji glutenu z diety.

Po trzecie, u wielu celiaków obecna jest również choroba Dühringa (zwana skórną postacią celiakii). Jej objawy to obecność swędzących grudek, rumieni, pęcherzyków – głównie na kolanach, łokciach oraz głowie.

Inne objawy celiakii to m.in. afty i zmęczenie

Niedobory i niedożywienie związane z celiakią powodują nie tylko problemy skórne, ale również inne objawy. Spożywanie glutenu przy celiakii może wywołać m.in. anemię, afty i owrzodzenia w jamie ustnej, przewlekłe zmęczenie, brak chęci i energii do życia, spadek nastroju, depresję, niską odporność, osteoporozę, a nawet niepłodność, poronienia i nowotwory. Problemy związane z układem pokarmowym dotyczą jedynie ok. 10% wszystkich chorych i obejmują biegunki, bóle brzucha, wymioty mdłości etc.

Diagnostykę celiakii najlepiej rozpocząć badaniem DNA

Trwała nietolerancja glutenu ma bowiem podłoże genetyczne, co oznacza, że może wystąpić tylko u tych osób, które mają odpowiedzialny za nią gen. Prosty test genetyczny pokazuje, czy jest on obecny – jeśli nie, celiakia nigdy się nie pojawi. Jeśli tak – dopiero wtedy warto wykonać badanie przeciwciał określające, czy choroba jest aktywna. Najczęściej celiakia ujawnia się u małych dzieci, w ciąży, przy osłabionej odporności czy pod wpływem stresujących sytuacji.

Celiakia… i co dalej? Konieczna dieta bezglutenowa

Gdy diagnostyka wykaże aktywną celiakię, konieczna jest trwała eliminacja glutenu z diety. Tylko wtedy możliwe będą odbudowa kosmków jelitowych, a więc i poprawa zdrowia i stanu skóry oraz uniknięcie niebezpiecznych skutków choroby. Warto zdawać sobie sprawę, że dietę bezglutenową trzeba utrzymywać przez całe życie, ponieważ nawet minimalna ilość glutenu naraża jelita na ponowne uszkodzenie.

Artykuł powstał we współpracy z portalem www.badaniaprenatalne.pl

Przeczytaj także

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.